HBOT w ciąży przy zatruciu tlenkiem węgla: kiedy potrzebna jest pilna ocena

Jeżeli ciężarna mogła wdychać tlenek węgla, najpierw opuszcza miejsce ekspozycji i wzywa pomoc. Nie czeka na kontakt z prywatnym gabinetem, nie jedzie sama samochodem i nie wraca do mieszkania po dokumenty.

• Zadzwoń pod 112 albo jedź na SOR, jeżeli personel medyczny tak zaleci.
• Zgłoś ból głowy, nudności, wymioty, zawroty głowy, senność, splątanie, omdlenie, duszność, ból w klatce piersiowej lub kołatanie serca.
• Powiedz, kto jeszcze był narażony: domownicy, dzieci, osoby starsze i zwierzęta mogą pomóc potwierdzić ekspozycję.
• Nie traktuj prawidłowej saturacji z pulsoksymetru jako wykluczenia zatrucia.

Płód jest wrażliwy na niedotlenienie, a karboksyhemoglobina płodowa może utrzymywać się dłużej niż u matki. Dlatego ciężarna wymaga ostrożniejszej kwalifikacji do HBOT nawet wtedy, gdy jej objawy nie wyglądają dramatycznie.

Decyzja nie opiera się wyłącznie na jednym wyniku COHb, czyli karboksyhemoglobina. Liczy się czas od ekspozycji, objawy neurologiczne, utrata przytomności, kwasica, objawy sercowe, wiek ciąży, stan matki i możliwość bezpiecznego transportu do komory.

• COHb, czyli karboksyhemoglobina z krwi oceniane metodą ko-oksymetrii, najlepiej przed długim leczeniem tlenem, ale pobranie nie może opóźniać tlenu.
• Gazometrię, pH, mleczany i objawy ciężkiej kwasicy.
• EKG, troponiny, ból w klatce piersiowej, zaburzenia rytmu i inne cechy zajęcia serca.
• Objawy neurologiczne: splątanie, utrata przytomności, zaburzenia widzenia, drgawki, nieprawidłowe badanie neurologiczne.
• Wiek ciąży i ocenę położniczą, gdy jest wskazana.

CDC wskazuje ocenę wskazań do HBOT przy COHb, czyli karboksyhemoglobina powyżej 25-30%, zajęciu serca, ciężkiej kwasicy, przejściowej lub długiej utracie przytomności, zaburzeniach neurologicznych albo nieprawidłowych testach neuropsychologicznych. W tym samym dokumencie podkreślono, że u ciężarnych HBOT jest leczeniem preferowanym nawet przy mniej ciężkim zatruciu.

• Godzina i miejsce ekspozycji, źródło CO oraz czas do rozpoczęcia tlenoterapii.
• Wynik COHb, czyli karboksyhemoglobina, gazometria, pH, mleczany, EKG i troponiny.
• Opis utraty przytomności, objawów neurologicznych, objawów sercowych i leczenia tlenem.
• Wiek ciąży, informacje z oceny położniczej i zalecenia szpitala.
• Informacja, czy inne osoby z tego samego miejsca miały objawy lub podwyższone COHb, czyli karboksyhemoglobina.

CDC Clinical Guidance

CDC Clinical Guidance: praktyczne wytyczne kliniczne dla zatrucia CO. diagnostyka, tlenoterapia, kryteria oceny wskazań do HBOT i szczególna sytuacja ciąży.

100% tlen i seryjna ocena neurologiczna są działaniem natychmiastowym; wskazania do HBOT ocenia się przy cięższych kryteriach, a u ciężarnych próg ostrożności jest niższy.

lokalna decyzja zależy od dostępności komory, transportu, stanu matki i konsultacji specjalistycznej.

Elkharrat D. 1991

Elkharrat D. 1991: wieloośrodkowe dane kliniczne dotyczące przypadkowego zatrucia CO w ciąży. opis przebiegu i wyników płodowych po ekspozycji na CO.

ciąża wymaga ostrożniejszego podejścia niż zatrucie u nieciężarnej osoby z tym samym poziomem objawów.

starsze dane obserwacyjne nie dają prostego progu, który samodzielnie decyduje o HBOT.

Van Hoesen K.B. 1989

Van Hoesen K.B. 1989: opis przypadku i przegląd problemu leczenia ciężarnej pacjentki z ostrym zatruciem CO. argumenty za pilną oceną HBOT ze względu na ryzyko dla płodu i ograniczenia samych objawów matki.

ciężarna pacjentka powinna trafić do zespołu, który może szybko połączyć toksykologię, położnictwo i medycynę hiperbaryczną.

to nie jest nowoczesna randomizowana próba; publikacja wspiera pilny sposób myślenia, a nie automatyczną decyzję dla każdej ekspozycji.

Jeżeli ekspozycja jest świeża albo objawy trwają, praktyczny plan nie zaczyna się od umawiania serii. Zaczyna się od tlenu, SOR-u, konsultacji toksykologicznej lub decyzji o transporcie do ośrodka hiperbarycznego.

1. Opuść miejsce narażenia i wezwij pomoc.
2. Powiedz ratownikom lub lekarzowi, że pacjentka jest w ciąży albo może być w ciąży.
3. Nie opieraj decyzji na domowym pulsoksymetrze.
4. Jeżeli masz dokumenty, zabierz je; jeżeli nie masz, nie opóźniaj transportu.
5. Po ocenie szpitalnej zachowaj kartę SOR, wynik COHb, czyli karboksyhemoglobina, gazometrię, EKG, troponiny i zalecenia dotyczące dalszego postępowania.